framily

Framily, als vrienden familie worden

Framily. Niet alleen een goedbekkende combinatie van friends en family, ook een realiteit onder millennial-ouders. Want Generation Y hertekent onze samenleving én onze visie op het gezinsleven, waarin vrienden een almaar belangrijkere rol vervullen. ‘Uiteindelijk vormen je vrienden je tot wie je bent.’

Tekst Joke Van Caesbroeck – Foto Shutterstock

De term framily komt uit de Amerikaanse jongerentaal, maar we horen het woord ook meer en meer in onze contreien. Want heel wat Generation Y’ers – zij die geboren zijn tussen 1980 en 2000 – stichten nu zelf een gezin én betrekken daar vrienden bij die ze als familie beschouwen. Trendwatcher en zelf Gen Y’er Amélie Rombauts (Trendwolves), die mee een boek schreef over het fenomeen: ‘Hoe je leeft en je gezin inricht wordt bepaald door veel méér dan de generatie waarin je geboren bent, je bent nog altijd een individu. Elke generatie kent tegenstrijdigheden, dat is binnen de zogenaamde Generation Y niet anders. Maar er zijn wel een aantal opvallende kenmerken. Zo voelt Gen Y zich heel uniek en spelen authenticiteit en eigen identiteit een grote rol. Ook wil die generatie niet één rol vervullen, willen ze geen of-ofverhaal, maar een en-enverhaal. Generation Slash worden ze ook wel genoemd: in hun profielomschrijving staat niet alleen “leerkracht”, maar “leerkracht, mama en foodie”. Mama of papa worden is een extra rol, iets wat erbij komt. Ze willen wel wat water bij de wijn doen, maar fletse wijn? Liever niet.’

Samen jongleren

De opvallendste breuk met voorgaande generaties is dat Gen Y niet meer wil conformeren, zich niet ten koste van alles wil schikken naar de situatie. ‘Keuzevrijheid staat centraal, ze willen zélf de touwtjes in handen hebben, zélf in de driver’s seat van hun leven zitten’, legt Rombauts uit. ‘Ook wat het ouderschap betreft: mama’s gaan zichzelf veel minder wegcijferen voor de kinderen, papa’s kijken niet langer toe van aan de zijlijn maar zijn veel actiever dan vroeger betrokken bij de opvoeding. Natuurlijk zijn gezins­taken nog altijd vrij afgelijnd, maar de verantwoordelijkheid wordt vandaag de dag veel meer gedeeld, veel meer in functie van “wie tijd heeft”.’ Het leven van millennial-ouders speelt zich af in het nu. ‘Kinderen krijgen betekent niet dat ze op de pauzeknop gaan drukken, Generation Slash neemt de kinderen eerder mee in hun leven. Het leven van ouders verandert uiteraard nog steeds, maar ze zijn minder bereid om hun levensstijl helemaal om te gooien. Ze zijn jong en willen jong blijven. Hun hobby’s en interesses of ambities sterven niet uit. En daar spelen vrienden, het sociale netwerk, een hele grote rol in. Want het is de framily die het in vele gevallen mogelijk maakt om alle balletjes in de lucht te houden.’

Let’s make it official

Dat vrienden meer betrokken worden in het gezinsleven, betekent niet dat echte familie daarom achteruitgestoken wordt. ‘Ook hier geldt het en-enverhaal’, vindt Rombauts. ‘Het is iets wat heel organisch groeit. Meer en meer jonge ouders kiezen bijvoorbeeld vrienden als meter of peter voor hun kind, of als getuigen bij hun huwelijk. Dat is een manier om die framily-band officieel te maken. Om te zeggen: jij hoort bij ons gezin.’ Zolang er eerlijke communicatie is, hoeft niemand zich benadeeld te voelen, vindt psychologe Séverine Van De Voorde. ‘Grootouders vandaag de dag hebben ook een heel ander leven dan vroeger. Ze moeten langer werken en dus is de kans groot dat ze nog aan de slag zijn wanneer ze grootouder worden. En gaan ze dan toch met pensioen, dan is de zinvolle invulling van vrije tijd voor hen veel ruimer geworden: ze gaan reizen en genieten veel meer van hun eigen leven. Dankzij de digitalisering beperkt hun sociaal netwerk zich ook niet meer tot leeftijdsgenoten in de buurt, er valt ook voor hen veel méér te beleven.’ Logisch dus, besluit Rombauts, dat jonge ouders ook op vrienden rekenen. ‘Of op buren of ouders van klasgenootjes van de kinderen, want ook zij kunnen zeker deel uitmaken van een framily.’

Weg met schone schijn

(…)

Lees het volledige artikel in het aprilnummer van Psychologies.

Elders op het web